De eerste die in Nederland uitgebreid aandacht besteedde aan Khayyám was Oege Meynsma. In een artikel 'Omar Chajjam van Nischapoer en zijne plaats in de Perzische literatuur' (De Gids, 1891) citeerde hij uitvoerig uit de vertalingen van FitzGerald en Bodenstedt. Afgezien van de twee kwatrijnen die Boele van Hensbroek opnam in zijn literatuurgeschiedenis, is de eerste Nederlandse vertaling van de 'Rubáiyát' die van Chr. van Balen. Zijn versie werd in 1910 gepubliceerd door Scheltens & Giltay, als deel 1 in de reeks 'Vrienden uit den Vreemde'.