Twee recente edities van de Rubáiyát in Iran werden onlangs uitgegeven door Ketabsaraye Tandis (2004) en Jehoon Publications (2003). Beide uitgaven zijn tweetalig: Fitzgeralds vertaling naast een Perzische tekst, en in beide gevallen gedrukt op glanzend papier en overdadig voorzien van decoratieve kaders en uitbundige illustraties. In de uitgave van Ketabsaraye is de vijfde editie (honderd kwatrijnen) van FitzGeralds tekst opgenomen, voorzien van een introductie van Lynette Hemmant die in 1979 al een geïllustreerde uitgave verzorgde (World's Work, 1979). In de uitgave van Jehoon staan 102 kwatrijnen, vooraf gegaan door een inleiding van de uitgever vol spel- en drukfouten.
Vaak grenzen dergelijke Iraanse grenzen aan het kitscherige, maar deze twee getuigen naar mijn menig toch van iets meer smaak.