In 1921 werd de Golden Cockerel Press opgericht door Harold Taylor en in 1924 overgenomen door Robert Gibbings. Aanvankelijk had de pers tot doel het werk van jonge onbekende literatoren te publiceren, maar vooral door toedoen van Gibbings kwam de nadruk meer en meer te liggen op uitvoering en illustratie van de uitgaven. In 1933 namen Christopher Sandfort, Owen Rutter en Francis Newberry de leiding over en werd de pers verplaatst van Waltham Sint Lawrence naar Londen. Mede doordat illustratoren als John Buckland Wright en Mark Severin werden aangetrokken, speelde de Golden Cockerel Press een belangrijke rol in de geschiedenis van de boekdrukkunst. In de veertig jaar van haar bestaan publiceerde de Golden Cockerel ruim tweehonderd uitgaven. In de laatste jaren werd het drukwerk soms uitbesteed.

De Buckland Wright-Rubáiyát, gedrukt met de Perpetua, kende een oplage 300 genummerde exemplaren, waarvan de nrs. 1-30 een vijftal extra gravures bevatten. Opmerkelijk aan deze editie is dat hierin voor het eerst de latijnse versie werd gepubliceerd van een aantal kwatrijnen die FitzGerald tegelijkertijd met zijn Engelse vertaling uit het Perzisch maakte.
Twintig jaar later maakte de Golden Cockerel Press een nieuwe Rubáiyát-uitgave, met illustraties van J. Yunge Bateman. Deze uitgave werd gedrukt door de Chiswick Press met de Caslon Old Face, in een oplage van 200 genummerde exemplaren, waarvan de nrs. 1-75 een negental extra illustraties bevatten.